O mentoringu w środowisku akademickim
Czym jest mentoring?
Mentoring to relacyjna forma wsparcia rozwojowego, prowadzona przez osobę doświadczoną zawodowo i przygotowaną do pełnienia roli mentora. Opiera się na rozmowie, refleksji oraz dzieleniu się doświadczeniem w sposób adekwatny do sytuacji i potrzeb osoby korzystającej ze wsparcia.
Mentoring nie jest szkoleniem ani oceną pracy. Nie polega na przekazywaniu gotowych instrukcji czy rozwiązań. Jego istotą jest stworzenie bezpiecznej przestrzeni do namysłu nad własną praktyką zawodową, wyzwaniami i kierunkiem rozwoju.
Proces mentoringowy ma charakter dobrowolny i poufny. Obejmuje serię spotkań, podczas których możliwa jest praca nad konkretnym obszarem zawodowym – od pierwszego rozpoznania wyzwania po refleksję nad wprowadzanymi zmianami.
Mentoring poza biznesem
Choć mentoring bywa kojarzony z organizacjami biznesowymi, jego zastosowanie nie ogranicza się do środowiska korporacyjnego. W uniwersytecie ma on szczególne znaczenie, ponieważ praca akademicka łączy wiele ról: dydaktyczną, badawczą, organizacyjną i relacyjną.
Rozwój w tych obszarach nie następuje automatycznie wraz z objęciem stanowiska. Kompetencje dydaktyczne, umiejętność pracy ze studentami, budowanie autorytetu, radzenie sobie z obciążeniem czy poruszanie się w strukturze instytucji rozwijają się w czasie. Mentoring może w tym procesie pełnić funkcję porządkującą i stabilizującą – pomaga nazywać trudności, analizować doświadczenia i świadomie kształtować własny styl pracy akademickiej.
W przeciwieństwie do jednorazowej konsultacji mentoring zakłada ciągłość. Umożliwia powrót do omawianych tematów, weryfikowanie przyjętych strategii i refleksję nad efektami podejmowanych działań.
Jak pracuje mentor?
Mentor nie pełni roli przełożonego ani osoby oceniającej. Nie zastępuje również specjalistycznych służb wsparcia ani nie przejmuje odpowiedzialności za decyzje osoby korzystającej z mentoringu.
Jego zadaniem jest wspieranie procesu myślenia i podejmowania decyzji poprzez:
- analizę konkretnych sytuacji zawodowych,
- zadawanie pytań pogłębiających refleksję,
- porządkowanie doświadczeń,
- wskazywanie możliwych perspektyw działania,
- dzielenie się doświadczeniem wtedy, gdy jest to pomocne.
Mentor wnosi doświadczenie środowiskowe, zna realia instytucji i rozumie jej kontekst organizacyjny. Jednocześnie dba o zachowanie granic swojej roli. Odpowiada za jakość procesu rozmowy, nie za narzucanie rozwiązań. Relacja mentoringowa opiera się na zaufaniu, dobrowolności i jasno określonych zasadach współpracy.
Mentoring w CDDiT
Mentoring oferowany przez Centrum skierowany jest do pracowników dydaktycznych oraz badawczo-dydaktycznych Uniwersytetu Gdańskiego.
Proces obejmuje indywidualne spotkania z wybranym mentorem lub mentorką. Współpraca koncentruje się przede wszystkim na:
- rozwoju kompetencji dydaktycznych,
- projektowaniu i ewaluacji zajęć,
- refleksji nad rolą nauczyciela akademickiego,
- planowaniu ścieżki rozwoju zawodowego,
- wyzwaniach komunikacyjnych i relacyjnych w środowisku uczelni.
Mentoring w CDDiT ma charakter wspierający i rozwojowy. Jego celem jest wzmacnianie kompetencji akademickich oraz budowanie świadomej, profesjonalnej praktyki dydaktycznej.